งานวิจัยและบทความ

ความสำคัญและความท้าทายของการจัดทำมาตรการเพื่อบริหารจัดการผลกระทบจากการจัดเทศกาลในพื้นที่มรดกวัฒนธรรมมีชีวิตในประเทศไทย

โดย กษิดิศ ข้ามสี่, ณัฐพงศ์ พันธ์น้อย

เผยแพร่เมื่อ 21 กรกฎาคม 2026

การจัดการความเสี่ยงจากภัยพิบัติ, มรดกวัฒนธรรมมีชีวิต
แหล่งจัดเก็บทรัพยากรต้นฉบับ

สาระศาสตร์: วารสารสถาปัตยกรรมและการออกแบบ, ปีที่ 8 ฉบับที่ 2 (2568)


พื้นที่มรดกวัฒนธรรมมีชีวิต (living heritage sites) เป็นหนึ่งในแนวคิดการพัฒนาพื้นที่เมืองเก่าที่ยังมีลักษณะการดําเนินกิจกรรมทางเศรษฐกิจมาอย่างต่อเนื่องพื้นที่เหล่านี้ช่วยดึงดูดนักท่องเที่ยวจากทั่วทุกมุมโลกและมีคุณลักษณะที่สําคัญสามประการ ได้แก่ เป็นพื้นที่ที่อยู่อาศัยของคนซึ่งยังคงเอื้อให้เกิดวิถีชีวิตแบบเดิมที่ยังคงสืบต่อกันมาเป็นมรดกวัฒนธรรมของชาติ และยังสามารถสร้างเศรษฐกิจที่ดีให้กับท้องถิ่นหรือชุมชนภายในพื้นที่การจัดงานเทศกาลถือเป็นอีกหนึ่งสิ่งที่สามารถนํามาประยุกต์เข้ากับแนวคิดดังกล่าวได้ เนื่องจากการจัดงานเทศกาลสามารถนําไปสู่การพัฒนาอย่างครอบคลุมและสนับสนุนคุณลักษณะทั้งสามประการอย่างไรก็ตาม การส่งเสริมการจัดงานเทศกาลเพื่อสร้างประโยชน์ต่อเมืองหรือท้องถิ่นโดยเฉพาะผลประโยชน์ทางเศรษฐกิจนั้นยังคงต้องคํานึงถึงเรื่องผลกระทบอื่น ๆ อันจะส่งผลเสียย้อนสู่พื้นที่เหล่านั้นเช่นกัน บทความนี้นําเสนอการศึกษามาตรการและกลยุทธ์ที่เกี่ยวข้องเพื่อนํามาซึ่งการบริหารจัดการผลกระทบดังกล่าวจากการใช้เมืองเก่าเป็นพื้นที่จัดงานและมีจุดมุ่งหมายเพื่อทําความเข้าใจความสําคัญและผลกระทบจากการจัดเทศกาลในพื้นที่มรดกวัฒนธรรมมีชีวิตเพื่อนําไปสู่การพัฒนามาตรการบริหารจัดการเทศกาลในพื้นที่เมืองเก่าที่จะช่วยเตรียมความพร้อมให้กับเมืองสําหรับการจัดงานจากการใช้โอกาสและจัดการความเสี่ยงที่อาจเกิดขึ้นจากการใช้พื้นที่เหล่านั้นโดยบทความเน้นความเข้าใจถึงสถานการณ์และความท้าทายในประเทศไทยและนําเสนอประเด็นสําคัญในการกําหนดมาตรการที่จะผลักดันนโยบายนี้อย่างเป็นรูปธรรมและการขับเคลื่อนนโยบายนี้ได้อย่างยั่งยืนในประเทศไทย